Ja toch nog even hier een update, waarschijnlijk leest niemand hier meer, maar toch even iets wat ik niet op mijn boston weblog wil zetten. Ouders, tantes en ooms lezen mee en tja.

Van wat vrienden op het thuisfront had ik een persoonijke opdracht meegekregen, minimaal iedere maand 1. Ja je snapt het al, het gaat over jongens. Na grandioos hard te hebben gefaald de eerste maand heb ik het de tweede maand toch goed gedaan. Laten we de eerste maand houden op ‘nog wat ongemakkelijk, wennen, nieuw zijn’. In florida een chileen/chiliaan/chiliman aan de haak geslagen. In gebrekkig engels probeerde hij met mij te communiceren, te schattig. ‘You’re so beauty’, waarmee hij tevens ook ‘schattig’, ‘lief’ of ‘gek’ bedoelde. Ik verontschuldigde me dat ik de tango niet kende, zijn antwoord ‘haha, oh you’re so beauty.’ Geweldig grappig. ‘You understand I’m saying?’ ‘Ja ja, stop vooral niet met praten, dat is echt te schattig.’

Twee dagen later op het strand ontstaat er opeens een schaduw op mijn lichaam, ik kijk op en daar staat een goed gebruinde jongen. ‘Can I sit with you for a minute?’ ‘Sure’ Hij vroeg waarom ik alleen zat en wilde me wel even gezelschap houden. Hij en zijn team waren een weekje op vakantie en huurde een villa een stukje achter het strand. Of ik zin had vanavond langs te komen, iedere avond hadden ze feestjes en hij zou het leuk vinden als ik daar ook aanwezig zou zijn. Damn wat had ik dat graag gewild, maar die avond vlogen wij om half 10 terug naar Boston. Na een uurtje met hem te hebben gesproken verlaatte ik het strand en werd ik nagekeken door 4 goed gelijfde jongens. Damn wat had ik graag een dagje langer gebleven.

Morgen breekt mijn 3e maand aan, dus moet ik mijn opdracht weer gaan volbrengen. Ik heb nu een meisje gevonden uit Canada die geloof ik wel een beetje in is voor dezelfde dingen als ik. Party. Zij is wel 21, in tegenstelling tot veel van mijn klasgenoten, dus binnenkort gaan we afspreken.

Zo tot zover mijn non-intellectueleupdate. Hope you enjoyed it.